ในที่สุดก็วันสุดท้ายของค่ายE-Camp @ CU ซึ่งเริ่มต้นได้ไม่ค่อยสวยนัก เพราะเมื่อคืนที่แล้วนอนซะตี3แหนะ เกือบตื่นไม่ทันไปอาบน้ำ (จิงๆไม่ทันแหละ แต่รีบจ้ำอ้าวไปกับเฟิร์น พี่จา พี่จ๋าจนทัน) เสร็จแล้วก็มาเก็บกระเป๋า ซึ่งเก็บไปพลางเราก็คิดไปพลางว่า คราวหน้าเราจาได้มาอีกมั๊ย? จาเจอพี่staffคนเดิมรึป่าว? เพราะเรารุสกประทับใจกับค่ายนี้อย่างแรง เก็บกระเป๋าเรียบร้อยก็กินข้าวเช้า ซึ่งก็คือ ข้าวต้มปลา แต่มื้อนี้ทุกคนกินไปก็เฮฮาไป เพราะจะจากกันแล้วนี้ เนอะ[^^] หลังจากนั้นก็ยกขบวนกันไปที่ห้อง304 ซึ่งเป็นห้องที่เรางงกับคำว่าelectronicsในวันแรก โดนหัวแร้งฝากแผลไว้ที่นิ้ววันที่สอง และวันที่นั่งวุ่นอยู่กับprotoboardในวันที่สาม วันที่สี่ ก็ใช้ห้องนี้เป็นห้องปิดค่าย ตอนปิดค่ายอาจารย์เค้าก็ฝากไว้ว่า ถ้ารุว่าตัวเองมีพรสวรรค์ทางด้านนี้ อย่าช้า ที่จะตัดสินใจแสดงมันออกมา เพราะประเทศไทยและโลก ยังต้องการคนที่มีความสามารถทางด้านวิศวะไฟฟ้าอยู่ ส่วนคนที่ยังไม่แน่ใจว่า ตนเองชอบด้านนี้หรือมฃไท่ ก็อย่าเพิ่งตัดสินใจไปทางอื่นโดยที่ยังไม่รุว่าตรเองถนัดรึป่าว ขอให้ลองดูไปก่อนละกันคำพูดอาจารย์ก็ก่อให้เกิดความสงสัยในตัวว่า "เรา..มีพรสวรรค์ทางด้านนี้รึป่าว? เราชอบนะ แต่รู้สึกว่าจะทำไม่ค่อยได้ อย่างนี้ เราคงไม่มีพรสวรรค์ทางด้านนี้ใช่มั๊ย?" ก็นั่งคิดอยู่อย่างงั้นแหละ จนอาจารย์เค้ามอบเกียรติบัตร ออกไปรับรายตัว เสร็จแล้วพี่เค้าก็บอกว่าอยากฟังความรู้สึกของน้องๆว่ารู้สึกยังไงกับค่ายนี้ ก็มีตัวแทนออกไป3คน แต่ไม่ใช่เรา แต่อยากรู้มั๊ยว่าเรารู้สึกยังงัย อ๋อ ไม่อยากรุใช่ม๊า โอเค จบ ไม่บอก โฮะๆ-_-"

หลังจากนั้นพี่เค้าก็พาไปที่ห้องข้างๆห้องกินข้าว แล้วก็ทำการถ่ายรูป หมู+ไม้เอก (หมู่) และแต่ละคนก็ถ่ายรูปตามอัธยาศัย อ่ะๆ มีมาให้ดู

เริ่มด้วย ภาพหมู่

ต่อไป คือ "ลุงUDOM as L"

เหอๆพี่รัน ระวังแฟนๆLกับเคนอิชิเค้ามายำหรอก ข้อหาทำตัวเลียบเคียงขวัญใจเค้า อิอิ^^

เปิดโปง! ขาไพ่ทั้งหลาย 555+

(อันที่จิงเค้ากำลังเล่นไพ่อยู่ แต่มีคนมาถ่ายรูป เลยซ่อนอย่างรวดเร็วพร้อมตีสีหน้าใสซื่อบริสุทธิ์ เผยหมดเลย วอนอีกแระเรา เฮ่อ=o=~)

พี่รัน หาเรื่องร๋อ! (ข้างๆพี่ที่แท้คือเร แต่ตัดออก น่าเกียดโคดๆ)

พี่จ๊อบ ข้างๆคือเราแต่ตัดออก เพราะถ้ามีจาทำให้พี่จ๊อบดูน่าเกียดไปด้วย (ซะงั้น)

พี่แจ๊คคับ (คนนิแหละ ที่หมดสภาพเมื่อตอนที่โดนปั่นจิ้งหรีด ครัยยังไม่เห็นไปดูได้ที่เอนทรี่ที่แล้วนะ>>)

บอกไม่ถูกว่าคนไหนเป็นคนไหน>3<ก็มีพี่รัน พี่แบล็ค พี่บอย พี่ตอง พี่ซี แล้วก็พี่อีก2 คนที่จำชื่อไม่ได้ (ขอโทดก๊าบบบบบบบบ=o=")

ค่ายนี้ก็ให้หลายสิ่งหลายอย่างเลยแหละ แต่ที่เราได้มาแล้วกระทบมากที่สุด คือทัศนคติที่เรามีต่อคำว่า"ELECTRONICS" ซึ่งแต่เดิมเรามักคิดว่า มันก็แค่ไฟฟ้าที่มนุษย์สร้างขึ้นมาแล้วเอาไปใส่ในของบางสิ่งบางอย่างเพื่อความสบายให้กับมนุษย์ด้วยกันเอง แต่จิงๆแล้วมันมีมากกว่านั้น

"ELECTRONICS"เป็นความฉลาดของมนุษย์ ที่สร้างขึ้นไม่เพื่อความสะดวกสบาย แต่ยังเพื่อช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ และเพื่อสร้างความเจริญให้กับสังคมอีกด้วย

ขอขอบคุณ

1.พระเจ้า ที่นำเรามาเข้าค่าย และสอนให้เราได้รู้จักหลายสิ่ง จะบอกอารับให้ พระเจ้าน่ารักมากเรยแหละรุป่าว ^^

2.ม๊ากะป๊า ที่อนุญาตให้เรามา และก็ยังสนับสนุนด้วย ขอบคุณนะคะ*

3.เพื่อนที่โรงเรียนและที่โบสถ์ อุตส่าห์เป็นกำลังใจให้ ตอนนิเราผ่านค่ายมาแล้วโว้ยย~

4.อ้ายเฟิร์น ที่อุตส่าห์มาเป็นเพื่อนเรา แกนี่...ถึกจิงๆ ไอ้หอยครก!

5.พี่จุ้ยที่คอยติดต่อถามพี่บอยเรื่องรายละเอยดค่ายให้ตลอด ขอบคุณมากนะคะ God BleZ U~

6.พี่Staff รวมถึง อาจารย์ พี่วิทยากรทุกคน ที่จุฬาฯท ขอบคุณมากๆที่อดทนกับพวกนู๋และคอยดูแลทุกเรื่อง (ขนาดเข้าห้องน้ำยังตามไป!!) ถ้ามีอารัยที่รบกวนพี่หรือทำให้พี่ไม่ชอบ ก็ต้องขอโทดด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับการดูแลที่ดีนะคะ: )

7.เพื่อนๆที่ค่ายทุกคน ไม่ว่าจะพี่,น้องหรือรุ่นเดียวกันกับเรา ทุกคนทำให้เราเฮฮามากมาย และมีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้น อยากให้ทุกคนจำเอาไว้ว่า เคยร่วมค่ายE-Camp ครั้งที่8 รุ่น115 ด้วยกันนะ

สุดท้าย...........จบแล้วจ้า!!

GOD BLESS YOU ALL~!@!

edit @ 2006/10/17 21:53:12
edit @ 2006/10/17 22:00:56
edit @ 2006/11/25 22:19:46

ต้องขอโทดด้วยที่เมื่อวานอัพได้ไม่หมด-~- นั่งอัพทั้งหมด3เอนทรี่ตั้งแต่3โมงยจัน3ทุ่มกว่า ไปดู3เอนทรี่สุดท้ายได้ว่าเพราะอารัยถึงใช้เวลานานขนาดนั้น และอีกอย่าง ต้องมานั่งแก้รูปที่ถ่ายไว้ที่ละรูปๆ ทรมานอย่างแสนสาหัส แต่เพื่อที่บล๊อกเราจาได้ไม่ถูกเรียกว่าเป็น"บล๊อกดอง" เพราะฉะนั้น สู้ตายโว้ยOS!!

ต่อๆ ถึงไหนแระ อ้อ วันที่3 ณ ค่ายE-Camp @CU กิจวัตรประจำวันก็ยังคงเหมือนเดิม พี่ตั้ม บุรุษประจำหอหญิงก็เข้ามาปลุกตามเคย เสร็จแล้วก็พากันยกทัพไปอาบน้ำ แล้วกลับมากินข้าว แต่วันนี้เราตื่นเต้นเป็นพิเศษ เพราะจะได้ไปดูLABต่างๆของคณะวิศวะ ซึ่งเราก็สงสัยมานานแล้วว่าวิศวะมันมีแค่ไฟฟ้า โยธา และก็เครื่องกลเหรอ เค้าก็แบ่งไปเป็น2กลุ่ม เราไปที่LAB BIO-ELECTRONIC(ถูกป่าวอ่ะ เราจำไม่ได้) ซึ่งเป็นlabที่วิจัยเกี่ยวกับกานนำเทคโนโลยีอิเล็กโทรนิคน์มาประยุกต์ใช้กับสิ่งมีชีวิต เช่นคน โดยที่เน้นเฉพาะสำหรับผู้พิการ ซึ่งพอเราไปเห็นสิ่งประดิษฐ์ที่เค้าทำแล้วอ่ะ ไม่ว่าจะเป็นเครื่องตรวจวัดแสงสำหรับคนตาบอด คีย์บอร์ดสำหรับคนที่พิการแขนโดยใช้ปาก เท้า คางเป็นตัวควบคุม เครื่องตรวจวัดแอลกอฮอล์ และก็อีกหลายอย่างที่เราเห็นเราเรารู้สึกทึ่งและอึ้งในความสามารถและความคิดของเค้าอย่างแรง เพราะตามปกติคนเรามักจาคิดว่าอิเล็กโทรนิคส์นี่มีไว้สำหรับคนที่พร้อมทั้งทางร่างกายและทรัพย์สิน ซึ่งถ้าหากเอาไปให้คนพิการก็ไม่รุว่าจาทำอารัยได้ใช่ป่ะ แต่ลองคิดกลับกันถ้าหากคนพิการต้องการสิ่งประดิษฐ์อิเล็กโทรนิคส์จิงๆล่ะ? เราก็ต้องทำให้เค้าโดยที่ไม่ใช่สิ่งประดิษฐ์อิเล็กโทรนิคส์ทั่วๆไป แต่ต้องเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่พิเศษ ซึ่งตรงนี่ทำให้เรามองเห็นว่า การที่เค้าประดิษฐ์สิ่งที่ช่วยเหลือคนพิการโดยใช้อิเล็กทรอนิคส์ขึ้นมาเนี่ย มันไม่ได้ทำให้เค้าเหล่านั้นดูเหมือนด้อยกว่าคนอื่นๆ แต่กลับกัน เป็นการที่ช่วยสร้างความเท่าเทียมให้แก่คนพิการที่จะสามารถใช้อิเล็กทรอนิคส์ได้เช่นเดียวกับคนธรรมดา และดูเหมือนว่าเค้าจาใช้ได้คุ้มกว่าด้วย คือชอบแนวคิดตรงนี้ของเค้ามากๆ เป็นหนึ่งในข้อดีของคนไทยที่ไม่เคยทอดทิ้งคนที่ตกทุกข์ได้ยากแม้สังคมหรือเวลาจาเปลี่ยนปัยก็ตาม อยากให้ทุกคนทำอย่างนี้บ้าง ไม่ใช่ต้องสร้างสิ่งประดิษฐ์บางอย่างขึ้นมาแล้วเอาไปให้คนพิการใช้ แต่อยากให้เห็นความสำคัญของทุกคนไม่ว่าจะปกติหรือผิดแปลกไปจากเราว่าทุกคนก็มีศักดิ์ศรีและสิทธิเท่าเทียมกัน ต้องให้ความสำคัญกับทุกคนอย่างเท่าเทียมกันด้วย ถูกมั๊ย?:)

ต่อไปก็ไปLAB IDAR ซึ่งย่อมาจาก IC Design and Research Laboratory เป็นแล็บที่เค้าจาออกแบบสิ่งประดิษฐ์หรือโปรแกรรมต่างๆที่ใช้อิเล็กทรอนิคส์เข้ามาประยุกต์ใช้กับของในชีวิตประจำวัน เช่น ทีวี เข็มฉีดยา ซึ่งเค้าก็ได้ออกแบบระบบซ่อยคำบรรยายใต้ภาพ ซึ่งจามีเครื่องถอดรหัสติดตั้งไว้แล้วจาคอยถอดรหัสดิจิตอลที่แปลงมาจากคำบรรยายอีกทีหนึ่ง แล้วตรงนี้แหละที่เราชอบ คือเค้าจาแทรกสัญญาณนี้ลงไปในช่อง่วางของสัญญาณทีวี(ที่มันซ่าๆอ่ะ) อันนิเข้าสร้างขึ้นเพื่อคนหูหนวที่ไม่สามารถได้ยินแล้วอ่านคำบรรยายใต้ภาพได้ คือเจ๋งโคด คนไทยไทยทำเองนะเนี่ย~

อันต่อมาก็เป็นเครื่องฉีดยาแบบพกพา ซึ่งสร้างให้ผู้ป่วยที่เป็นโรคธาลัสซีเมีย โดยที่สามารถฉีดยาขับธาตุเหล็กเองได้โดยที่ไม่ต้องไปโรงพยาบาลให้เหนื่อยเปล่าๆ ถ้าใช้เข็มฉีดยานี้ก็จาสามารถดำเนินชีวิตประจำวันได้อย่างปกติโดยที่เข็มก็จาฉีดยาให้เอง ดูแล้วไฮโซ้~ไฮโซ^^

ในLAB IDARมันก็มีอีกหลายอย่างที่น่าสนใจ ถ้ายังงัยๆสนใจก็ลองเข้าไปที่นี่http://www.digital.ee.eng.chula.ac.th

แต่ที่เราสนใจมากที่สุดคงจะเป็นแล็บrobot ที่พาไปดูหุ่นยนตร์เตะบอล(จำชื่อไม่ได้แล้วแฮะ เริ่มกลายร่างเป็นปลาทอง-O-)ของทีมPlasma -Zที่ไปคว้ารางวัลที่3ระดับโลกมาแล้นที่เยอรมัน เห็นแล้วน่าร้ากกกก~ อยากได้มาเลี้ยงมากมากกกกกกกกกกกกก น่ารักกว่าหมาอีกนะ (เอาเข้าปาย)แล้วมีคนถามว่า ถ้าขายจาขายตัวเท่าไหร่?อ.ประจำชมรมบอกว่า ราวๆหมื่นอัพ0_0!!เท่านั้นแหละ รีบวางอย่างทะนุถนอมทันที ฝันสลายT_T หลังจากทัวร์Labเส็ด ก็ต่อด้วยการกินข้าวเที่ยงและเข้ารับการทรมานจากพี่ๆ นั่นก็คือ การต่อวงจรDigital หรือที่คุ้นหูกันดีว่าคือProtoBoardซึ่งทุกคนจาบอกเป็นเสียงเดียวเลยล่ะว่า โคดจายากกกกก!! แล้วพี่ตั้มก็บอกว่า "รู้มั๊ย ว่าที่น้องทำกันอยู่อ่ะ มันเป็นโปรเจคท์ของปี3!0o0"เราแล้วแล้วหละว่าทำมัยมันยากโคด เล่นเอาของปี3มาให้เด็กมัธยมทำท ตายกันพอดี งานนี้พี่ๆเดินกันให้ขวักไขว่ เสียงน้องเรียกนี้กู่ก้องตะโกน"พี่ค้าบบ//คร้าาา"ทั่วห้อง คิดดูว่ายากแค่ไหน แต่ในที่สุด ก็เสร็จจนได้ค้าบป๋ม

เป็นงัยละเคอะ ดูแล้วช่างสับสนวุ่นวายเสียจิง ต้องขอบคุณพี่ๆทุกคนที่ช่วยจนสำเร็จนะคร้าาา~

นั่งต่ออยู่เกือบ4ชั่วโมง ตะคริวกิน!! เกือบลุกไม่ได้ เสร็จแล้วก็ไปฟาดอาหารเย็นและต่อด้วยประเพณีที่พี่เค้าบอกว่าต้องทำกันทุกรุ่น(จิงร๋อ?) ไรก็นึดฃกสงสัยมันต้องเป็นอารัยที่ทำให้น้องต้องอับอายแน่ๆ และเราก็เดาไม่ผิด มันคือเกมส์ที่เราสงสัยว่าคิดกันขึ้นมาได้งัย จับน้องปั่นจิ้งหรีด10รอบ(แต่ผู้หญิง5 YEAH!~) แล้วมุดลอกใต้โต
ชนกันโคร่ม!! แล้วสะบัดแป้งตรางูใส่น้อง(โคดจาเย็นและแสบเรย ทำไปได้นะพี่T0T) ตบท้ายด้วยการตอบคำถามกวนโลก ซึ่งถ้าตอบถูกได้หยิบไพ่2ใบ ถ้าผิดโนพัดฟาดที่หัว1ทีให้มึนแล้วไปหยิบไพ่ ทำอย่างงี้จนกว่าจะหยิบไพ่ที่กำหนดไว้เจอ แล้วรุมั๊ยเราหยิบได้ไพ่ที่เค้ากำหนด เป็นอันจบเกมส์ เพื่อนที่มาด้วยมันเลยไม่ต้องโดนอยู่ตัวเดียว (ไอ้เฟิร์น แกตายยย!!) พูดคงไม่เห็นภาพ ฉะนั้นเอาภาพให้ดูซะเลย จบ!!

เตรียมการ (ภายในเสื่อที่พับอยู่คือแป้งตรางูล้วนๆ)o~0"เครียดคับพี่น้อง

พี่รันแกล้งเด็ก โว้ย!พ่อแม่เจ้าขา มาดูลุงอุดมแกล้งเด็กเร้วว! 555+

สะบัดเข้าไป

ช่วงเวลาชี้ชะตาว่า จะอยู่ หรือ หัวคุณจะไป!!

อยากบอกว่าตอนนั้นพี่เอี่ยม อย่างกวน!

และตอนนี้ ถึงเวลาที่น้องๆรอคอย "การแก้แค้นพี่ๆทั้งหลาย!!"ตอนน้องเล่นนี้พี่ๆแกล้งน้องมันส์กันจังเลยนะ หึๆ โดนเอาคืนซะมั้ง (สะใจ โดยเฉพาะพี่แจ๊ค โฮะๆ)

น้องโดนปั่นจิ้งหรีด10 พี่20เลย! สะใจๆ

สังเกตว่าน้องๆทุกคนจาเตรียมการเอาคืนพี่ๆอย่างเอาเป็นเอาตาย เพราะถูกพี่ๆแกล้งอย่างเอาเป็นเอาตายเช่นกัน งานนี้ ไม่รอดแน่ๆ

นี่คือสภาพพี่แจ๊คหลังโดนปั่นจิ้งหรีด20รอบ อย่างฮาคับพี่น้อง

คละคลุ้งปัยด้วยแป้ง

หลังจากที่พี่แจ๊คและพี่ฮัทโดน สภาพห้องก็เป็นเช่นนี้แล

แป้งหมดไปหลายกระป๋อง^0^"

หลังจากนั้นก็อาบน้ำแล้วก็มานั่งเซ็นfriendshipกัน ตั้งแต่4ทุ่มยันเที่ยงคืนมั้ง ไม่หลับไม่นอนจิงๆ

พี่แบล๊คและพี่เอี่ยม ท่ามกลางน้องๆ วันนั้นคิดว่าพี่ๆมือหงิกไปหลายคนเลยแหละ

พี่เอี่ยมค้าบบ~

อุดม เอ๊ย!พี่รันค้าบบ แหะๆ (วอนหาเรื่องนะเรา>3<)

บรรยากาศการเซ็นFreindShip ตอนนั้นประมาณ5ทุ่มก่าๆแล้วมั้ง

พี่ตั้ม บุรุษประจำหอหญิง>จุง>เอิร์น ("แม่ไม่ปลื้ม"จำได้ป่ะ?)

พอเสร็จแล้วทุกคนก็แยกย้ายกันเข้านอน ผู้หญิงกลุ่มเดิมตั้งวงเล่นไพ่ ไอ้เราก็ใช่จาหลับง่ายเนอะอยู่ดึกมาซะขนาดนี้แล้ว เลยถามพี่ซีว่าต่อโปรโต้บอร์ดต่อได้มั๊ย พี่เค้าก็ใจดีอุตส่าห์ขนอุปกรณ์มาให้ รบกวนพี่ซะงั้นเลยอ่ะ ขอโทดค้าบบบ! แล้วพี่เค้าก็สอนเรื่องวงจรโปรโต้บอร์ดทั้งหมดที่ต่อกันไป เราก็นั่งฟังด้วยความสนใจเหลือเกิน พี่ถามว่าใช่มั๊ยเราก็พยักหน้าทุกครั้ง นอนทีนู่นตี3 วงไพ่ยังไม่เลิกเร้ย~

สึยจิงค่ายนี้ แต่...ชอบว่ะ^^

ปล. กว่าจาอัพเส็ด เน็ตอืดโคดด-o- พรุ่งนี้ต้องไปตรังแล้วอ่ะ คงจาต้องดองอีกนาน

ปล.ลืมให้ดูรูปอาวุธประจำค่าย

แต่นแต๊น!!พัดมหากาฬ ตีทีนึงดังไปทั่วฟ้าทั่วหล้า

edit @ 2006/11/25 22:19:31

ตอนนี้อาการปลาทองเริ่มกิน จำอารัยไม่ค่อยได้ ไม่รู้เพราะปลงที่ต้องลงตรังรึป่าว ถ้ามีอารัยผิดพลาดก็ต้องขอโทดด้วยนะ และก็จะเป็นการดีถ้าช่วยบอกว่าผิดตรงไหน เราจาได้แก้ให้มันถูกต้องนะ~

วันที่11ตุลาคม เวลา6นาฬิกา "พี่ตั้ม" พี่ประจำสีเขียว และถูกเราขนานนามว่าพี่ประจำหอหญิง เนื่องจาก เข้ามาในห้องนอนหญิงเป็นประจำ (พี่เค้ามาตรวจแค่นั้นแหละ แต่มาบ่อยกว่าคนอื่น-_-") เข้ามาปลุกด้วยเสียงที่ปลุกแล้วคัยจาตื่นวะ แต่หูเราเหมือนอยากทำงานมาก รับคลื่นเสียงและให้สมองแปลมาสั่งให้เราต้องลืมตาตื่น และรวบรวมอุปกรณ์อาบน้ำและรองเท้าลุยป่า ไม่ช่ายแล้ว! แล้วทุกคน(ที่ต้องการอาบน้ำ ส่วนที่เหลือ ยังคงนอนต่อZZZ)ก็เดินสะลึมสะลือลงกะไดมุ่งไปยังสถานที่ที่อาบน้ำ ซึ่งหน้าตาแต่ละคนนี่เหมือนผีดิบเพิ่งตื่นทั้งน้านนนน รวมถึงเราด้วย เหมือนผีตายซากฟื้นคืนชีพมายังงัยยังงั้น กลับมาก็กินข้าวเช้าซึ่งยังคงรักษาประเพณีอาหารเช้าไว้ดั้งเดิมคือ ต้องเป็นข้าวต้ม (ไม่เข้าใจ ทำไมไปไหนๆอาหารเช้าต้องเป็นข้าวต้ม!!) แต่ว่าก็อาหร่อยดี

นี่คือ พี่จ๊อบ ถ่ายตอนกำลังเก็บอาหารไว่ที่กระพุ้งแก้ม อิอิ

แล้วต่อจากนั้นก็มานั่งรวมกันที่ห้องกิจกรรม เพื่อเล่นเกมกระตุ้นประสาทที่ยังคงทำงานได้ไม่เต็มประสิทธิภาพ โดยที่ให้ทายขาของคนในค่ายว่าขาใคร ฮาโคดๆ

ขาใครหว่า??

เริ่มงง "เฮ้ย! คนเดียวกันป่าววะเนี่ย?"

แล้วปรามานบ่ายโมง พี่ก็พาไป"บัดกรี"ที่ห้อง304 ซึ่งเป็นตอนที่เราชอบมากๆ (ตอนที่สูดตะกั่วเนี่ยนะ บ้าป่าว?) บัดกรีคือการเชื่อวงจรด้วยตะกั่วและหัวแร้ง ซึ่งไอ้หัวแร้งเนี่ยเเหละ มอบประสบการณ์ความพองบนนิ้วเรา1แผล มีภาพตอนบัดกรีมาให้ดู

พี่รันตั้งใจทำอย่างเต็มที่ เพราะ...เพราะ..มันไม่ใช่ขอพี่รันเด๋วทำเสียแล้วเกิดเรื่อง และ กลัวหัวแร้งโดนมือ แป่ว!!(ในค่ายมีคนพูดว่า"ถ้าน้องโดนหัวแร้งให้โอ๋เพราะไม่เคยทำ แต่ถ้าพี่โดน อันนิเรียกว่าโง่" สงสัยพี่รันกลัวคนอื่นเรียกอ่ะดิถ้าโดน อิอิ อ่ะล้อเล่น)

และต่อไปนี้ ภูมใจเสนอผลงานบัดกรีที่เราทำเองกับมือ (แต่ไม่ทั้งหมด เพระมีพี่ช่วย เหอๆ)

แต่นแต๊นน....

ด้านหน้า

ด้านหลัง งามมั๊ย?(ม่ายยยยยย!)

กว่าจะบัดกรีเส็รจ ทุกคนมีแนวโน้มว่าจะเป็นอิไตอิไต เนื่องจากแทบจะสูดตะกั่วแทนสูดอ๊อกซิเจนเข้าปัยอยู่แล้ว มึนเรย~

หลังจากนั้นก็ไปกินข้าวอาบน้ำ แล้วก็ถึงเวลาเปิดม่านนน~

กลุ่มแรก สีส้ม หนังชู้คับป๋ม จาลงรูปอย่างเดียว ขี้เกียดอธิบาย รูปไม่ค่อยชัดเพราะใช่มือถือถ่าย งัยๆก็พยายามทนดูหน่อยละกันนะ

แม่รับบทโดย เอิร์น(เสื้อเหลือง):ลูกต้องแต่งงานนะ แม่ขอสั่ง!

ลูกm รับบทโดยเนมซึ่งเดิมอยู่สีเขียวแต่ดันไปอยู่สีส้มเฉย : ไม่!นู๋ไม่แต่ง

แม่:ไม่ได้ ! แม่ไม่ปลื้มo-oตึ้งโป๊ะ!

เราเป็นชู้กันเถอะ เอ๊ย!เป็นแฟนกันเถอะ

แล้วก็มีศึกชิงนาง จบด้วย แย้คับป๋ม

ต่อไปสีน้ำเงิน หนังบู๊ค้าบบบ!

แม่เลี้ยงนั่งพัด ส่วนลูกเลี้ยง ซึ่งมีนามว่าเจ้าหญิงขนาน นั่งข่มเหงแม่เลี้ยงอยู่ข้างบน

เจ้าชายอนุกรม รับบทโดย พี่เฟิร์นผู้น่ารัก กำลังบัญชากองทหาร

ส่วนพี่ๆ กำลังดูอย่างสบายใจ

เจ้าหญิงขนานถูกจับ!!

สงสารพี่จามาก เพราะล้มดังตุ้บเลย คงเจ็บใช่ย่อย...

แม่เลี่ยงVS องครักษ์ (สำหรับสภาYที่เข้ามาดู โปรด!อย่าคิดแบบนั้นนะจ๊ะ)

ต่อจากนี้ก็เป็นหนังผีกลุ่มเรา แต่ไม่ได้ถ่ายมา ใสเจียด้วย อิอิ: P

จบ วันที่2 ณE-Camp@CU

edit @ 2006/11/25 22:19:09